|
Strona 3 z 9
Uwagi: (dotyczące mianownika liczby mnogiej):
-) Rzeczowniki zakończone na -онок, -ёнок przybierają zakończenie -ата, -ята, np. ребёнок (dziecko) – ребята, медвежонок (niedźwiadek) – медвежата, котёнок (kotek) – котята; rzeczownik щенок (szczeniak) ma dwie formy: щенята, щенки. -) Rzeczowniki r.m. o temacie zakończonym na grupę spółgłosek i mających w mianowniku l. poj. tzw. o, e lub ё ruchome, tracą samogłoskę ruchomą: платок (chustka) – платки, день (dzień) – дни, лев (lew) – львы, лёд (lód) – льды.
-) Jeżeli e ruchome występuje w mianowniku l.poj. przed й, wówczas przed końcówką innych przypadków piszemy ь: воробей (wróbel) – воробьи, ручей (strumyk) – ручьи. -) Nieakcentowane -ья mają rzeczowniki r.m. i r.n.: брат (brat) – братья, лист (liść) – листья, стул (krzesło) – стулья, дерево (drzewo) – деревья, крыло (skrzydło) – крылья. -) Akcentowane -ья mają rzeczowniki r.m.: друг – друзья, муж – мужья; rzeczownik «сын» ma zwykłą formę «сыновья» obok formy podniosłej «сыны» (np. сыны отечества). -) Dwie formy w zależności od ich odmiennego znaczenia: мех – мехи (miechy kowalskie)/ меха (futra) лист – листы (arkusze papieru) / листья (liście) хлеб – хлебы (chleby) / хлеба (zboża) цветок – цветы (kwiaty) / цвета (kolory)
|